برای منچستر کریک: نه فرشته‌ای نه شیطان!
بروزرسانی: ۴ آبان
هنوز دارن انگلند سوت پایان نبرد رزها را به صدا درنیاورده بود که همگان می دانستند بزرگ‌ترین بازنده این جدال به ظاهر برابر فقط یک نفر است: مایکل کریک. هواداران لیدز شعار معروف “فرداصبح اخراج خواهی شد” را سر می‌دادند و هواداران مستاصل یونایتد با نگاهی گذرا به وضعیت تیم‌شان در جدول، آنقدرها هم با هواداران رقیب مخالف نبودند.
۷ امتیاز از ۷ بازی نخست در فصل جدید. بدترین شروع منچستریونایتد در تاریخ لیگ برتر در فصلی رقم می‌خورد که بدبین ترین و ترومازده‌ترین هوادار یونایتد هم چنین روند ضعیفی را برای شروع فصل پیش‌بینی نمی کرد؛ فصلی که طبق ادعای اوپتا قرار بود شروع آسان‌تری برای منچستریونایتد نسبت به دیگر تیم‌های تاپ سیکس داشته باشد. اما به راستی مقصر اصلی تمام این نتایج مایکل کریک است؟
مربیان پسافرگوسن، تکراری‌ترین مرجع مقایسه
با نگاهی به عملکرد فصل اول مربیان منچستر از سال ۲۰۱۳ تا به امروز، می توان دریافت که تیم مایکل کریک چقدر با یک مدعی قهرمانی لیگ برتر فاصله داد.
دیوید مویس اولین قربانی سریالی نیمکت یونایتد، در ۷ بازی ابتدایی خود ۱۰ امتیاز کسب کرد. آقای برگزیده نتوانست فصل را روی نیمکت منچستر به پایان برساند و در میانه های راه اخراج شد.
لوئیس فن‌خال هلندی در فصل اول خود طی ۷ دیدار نخست ۱۱ امتیاز کسب کرد اما با بهبود اوضاع، در انتهای فصل با کسب ۷۰ امتیاز در رتبه چهارم جدول لیگ برتر قرار گرفت.
ژوزه مورینیو پس از یک تابستان طوفانی و ورود سوپراستارهایی چون زلاتان و پوگبا، طی ۷ مسابقه اول خود ۱۳ امتیاز به دست آورد اما در انتهای فصل تیمش رتبه‌ای بهتر از ششم کسب نکرد.
اوله گونار سولسشایر در سال ۲۰۱۹ شروع ضعیفی داشت و فقط ۹ امتیاز از ۷ دیدار ابتدایی کسب کرد اما در انتهای فصل، ۶۶ امتیاز دشت کرد و سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را به عنوان تیم سوم جدول مال خود کرد.
اریک تن‌هاخ هلندی با وجود دو شکست سنگین مقابل منچسترسیتی و برنتفورد، در ۷ بازی اولش در انگلیس ۱۵ امتیاز کسب کرد و ضمن حفظ این روند در پایان فصل، تیمش را با ۷۵ امتیاز به رتبه سوم رساند.
روبن آموریم هم در فصل اول خود در ۷ بازی اول تنها ۱۰ امتیاز کسب کرد و با وجود نمایش های هجومی تیمش، قبل از رسیدن به نیم‌فصل از سمت خود به عنوان سرمربی شیاطین سرخ اخراج شد.
و اما مایکل کریک. مربی کم تجربه انگلیسی می توانست امتیازات بیشتری کسب کند؛ اگر تیمش در حفظ نتایج بهتر عمل می کرد. یونایتد در ۳ مسابقه مقابل اورتون، تاتنهام و لیدزیونایتد از رقبا پیشی گرفت اما نتوانست برتری‌اش را حفظ کند و به تساوی رضایت داد. شاگردان کریک حتی نتوانستند از ده نفره شدن سیتیزن ها در دربی منچستر بهره ببرند و در نهایت بازی را واگذار کردند. تنها مسابقه شیاطین در جام اتحادیه نیز با وجود برتری دو گله، در نهایت با باخت ۳-۲ مقابل برایتون هورزلر خاتمه یافت.
کسی جای کاسمیرو را پر نکرد
از زمان ورود کاسمیرو برنده ۵ جام لیگ قهرمانان در سال ۲۰۲۲ تا پایان قرارداد وی با منچستریونایتد در تابستان ۲۰۲۶، آمادگی و تاثیرگذاری هافبک دفاعی برزیلی رابطه‌ای مستقیم با فرم نتیجه‌گیری شیاطین سرخ داشت. او در فصل اول خود زیر نظر اریک تن‌هاخ، وظایفی ورای یک هافبک دفاعی تخریبی را ایفا می‌کرد و در مجموع طی ۵۱ بازی آمار ۷ گل و ۶ پاس گل را ثبت نمود؛ آماری که از نظر تاثیرگذاری روی گل‌ها برای کاسمیرو کاملا جدید بود. در همان فصل منچستریونایتد برنده جام اتحادیه شد و در پایان فصل به رتبه سوم لیگ برتر رسید.
طی دو فصل متوالی کاسمیرو از فرم مناسب خود دور شد؛ تا جایی که پس از شکست ۴ گله منچستریونایتد در خانه کریستال پالاس، کارشناس لیورپولی شبکه اسکای اسپورت یعنی جیمی کرگر جمله معروفی را خطاب به کاسمیرو بر زبان آورد:
“فوتبال رو ترک کن، قبل از اینکه فوتبال تو را ترک کند.”
این نتایج در حالی به دست می‌آمد که الدترافورد به محلی برای جولان دادن رقبای لیگ برتری تبدیل شده بود. عدم صعود به مسابقات لیگ قهرمانان اروپا طی ۲ فصل پیاپی، نشان‌دهنده وابستگی بالای شیاطین به یک کاسمیروی آماده بود.
در فصل ۲۶-۲۰۲۵ کاسمیرو هم در ترکیب ۱-۲-۴-۳ معروف روبن آموریم و هم در سیستم ۱-۳-۲-۴ مایکل
کریک به خوبی از پس وظایف سنگینش برمی‌آمد؛ به گونه‌ای که منچستر با هدایت کریک در پایان فصل مجددا به چمپیونزلیگ بازگشت اما همان روزهایی که کاسمیرو حتی برای استراحت بیشتر زمین را ترک می‌کرد، خلا او در میانه میدان کاملا حس می‌شد. نه کارلوس بالبا، نه یوری تیلمانس و نه آندری سانتوس تا میانه های ماه اکتبر نتوانسته‌اند جای خالی تانک برزیلی را پر کنند. حتی کریک در شروع فصل جدید وظایف تدافعی بیشتری را بر عهده کوبی مینو گذاشته است اما باز هم مشکلات عمیق خط میانی منچستر به قوت خود باقی‌اند.
فولبک‌های معمولی بلای جان مربیان
اریک تن‌هاخ سرمربی اسبق منچستریونایتد در حالی آخرین بازی خود را به عنوان مربی در مقابل وستهام‌یونایتد انجام داد که یکی از مهم‌ترین عوامل شکست تیمش مقابل چکش‌ها، موقعیتی بود که دیگو دالو در مقابل دروازه خالی هدر داد و مانع از کسب امتیاز برای تیم تن‌هاخ شده بود. لوک شاو مدافع چپ سینوسی منچستر از زمان حضور لوئیس فن خال، و دیگو دالو مدافع راست پرتلاش یونایتد از زمان حضور ژوزه مورینیو در الدترافورد به سر می‌برند اما در جهانی که اشرف حکیمی و نونو مندس سرنوشت قهرمانی اروپا را عوض می‌کنند، فولبک‌های یونایتد هیچ پیشرفت قابل توجهی طی این سال‌ها و تحت نظر مربیان مختلف نداشته‌اند.
دیگو دالو همچنان به جای برداشتن یک در برابر یک، ترجیح به پاس رو به عقب می‌دهد و لوک شاو همچنان فضای پشت سرش را به راحتی خالی می‌گذارد. این در حالی‌ست که مدیران یونایتد به راحتی زمینه جدایی آلوارو کرراس از تیم را فراهم کردند تا یکی از مدافعین بااستعداد اروپا هم‌اکنون در مادرید باشد تا منچستر.
پاتریک دورگو اولین خرید روبن آموریم در منچستر، به عنوان وینگ‌بک چپ به انگستان آمد اما زیر نظر مایکل کریک تبدیل به یک وینگر خطرناک شده و مربی انگلیسی ترجیح می‌دهد استعداد دانمارکی را تا جای ممکن از دروازه خودی دور کند تا همچون دیدار مقابل منچسترسیتی ۱۰ نفره، تیم به خاطر اشتباهات دورگو مجازات نشود.
در تابستان ۲۰۲۶ شایعاتی مبنی بر خرید لوئیس هال مدافع چپ بااستعداد نیوکاسل توسط منچستر در رسانه های انگلیسی به گوش رسید اما ویلکاکس و رفقایش در مدیریت ورزشی یونایتد تصمیم گرفتند هیچ مدافع کناری جدیدی را به ترکیب اضافه نکنند. این در حالی‌ست که در دیدار حساس مقابل اتلتیکومادرید در هفته دوم لیگ قهرمانان، با مصدومیت لوک شاو این آیدن هیون بود که مجبور شد به عنوان مدافع چپ در پست غیرتخصصی‌اش بازی را آغاز کند.
تغییر تاکتیک هجومی توسط کریک
بهترین بازیکن فصل قبل لیگ برتر انگلیس این روزها هر جایی از زمین دیده می‌شود جز در منطقه موردعلاقه‌اش. برونو فرناندز که با ورود کریک احیا شده بود و با استفاده از فضای بین خطوط، برای هم‌تیمی‌های خود موقعیت‌آفرینی می‌کرد، در این فصل از فرم ایده‌آل خود فاصله گرفته است. تیمی که در فصل قبل همچون منچستر فرگوسن ضدحمله‌های ویران‌کننده ترتیب می‌داد، در فصل جدید ترجیح می‌دهد با صبوری بیش از حد توپ را از خط دفاع خود به تور دروازه حریف برساند؛ هدفی که با توجه به محو شدن فرناندز از جریان بازی کمی دور از دسترس به نظر می‌رسد.
کاپیتان یونایتد در فصل جاری یا آنقدر به مهاجم مرکزی یونایتد نزدیک بازی کرده که نتوانسته آنقدرها در ساخت بازی شرکت کند و یا آنقدر به خط دفاعی تیم خود نزدیک شده که فضاهای بسته را رو به روی خود دیده است و نتوانسته از توانمندی خود در بازی سریع استفاده کند. برونو حالا تبدیل به همان بازیکن جام جهانی شده؛ کسی که نمی‌تواند در تیمی که سیستمش با توپ مالکیت‌محور است و به آرامی توپ را به جلو می‌برد، نقش یک ستاره را ایفا کند. مشکلی که مقصر شماره یک آن مایکل کریک است.
ورود مربی جدید دردی را دوا می کند؟
درست در روزهایی که مایکل کریک بیش‌ترین فشار ممکن را روی شانه‌هایش احساس می‌کند، نشریه اتلتیک گفتگوی اختصاصی خود با اریک تن‌هاخ را منتشر می‌کند و رسانه های ایتالیایی از آمادگی کونته برای بازگشت به لیگ برتر سخن می‌گویند. گزارش‌هایی که هر هوادار یونایتد را به فکر می‌برد که مقصر مشکلات متوالی این ابرباشگاه چیست. با وجود علاقه بالای نویسنده به دیدن دون آنتونیو در تئاتر رویاها، باید گفت مشکلات شیاطین با تغییر مربی به طور ریشه‌ای حل نمی‌شوند.
شاید کونته یک برنده سریالی باشد که بتواند فرهنگ پیروزی را به باشگاه برگرداند اما هیچ تضمینی وجود ندارد که فردی با تندخویی آنتونیو و رختکنی با سابقه اخراج کردن مورینیو و سولسشایر و تن‌هاخ، یک سال بعد راهشان از یکدیگر جدا نشود. کونته هم با ورود به الدترافورد لیست بلندبالایی از مدافعین مرکزی باکیفیت، مدافعین کناری خلاق و هافبک‌های جنگنده را به مدیران تحویل می‌دهد؛ اگر مهاجمین فعلی را لایق پوشیدن پیراهن سرخ یونایتد بداند و علاقه‌ای به جذب مهره هجومی جدیدی نداشته باشد.
لیست بازیکنان مدنظر مویس را به یاد دارید؟ تونی کروس، سسک فابرگاس و گرت بیل!
لیست بازیکنان مدنظر فن خال را چطور؟ توماس مولر، متس هوملز و انگولو کانته!
لیست بازیکنان مدنظر مورینیو که خریداری نشدند را چطور؟ ایوان پریشیچ، ژروم بواتنگ و میلان اشکرینیار!
لیست بلند بالای بازیکنان مدنظر اوله گونار سواسشایر از بقیه حیرت‌انگیزتر است: ارلینگ هالند، جود بلینگهام، دکلان رایس، مویسس کایسدو و هری کین!
لیست خرید اریک تن‌هاخ که اخیرا خودش هم درباره‌اش صحبت کرده چنین است: هری کین، دکلان رایس، فرانکی دی یونگ، برایان بروبی!
لیست خرید کونته یا ناگلزمان یا هورزلر یا هر مربی دیگری که بخواهد جانشین کریک شود، نام‌های بزرگی را در خود دارد. منچستریونایتد بازیکنان بزرگ و باشخصیت می‌خواهد و این را همه حتی تک‌تک هواداران این تیم به خوبی می‌دانند اما آیا در حال حاضر الدترافورد مقصد جذابی برای بازیکنان بااستعداد فوتبال دنیاست؟ آیا جذب یک مربی بزرگ می‌تواند پروژه باشگاه را برای بازیکنان جذاب کند؟ آیا در صورت عدم صعود یونایتد به رقابت‌های فصل آینده لیگ قهرمانان، با توجه به بدهی های تمام نشدنی مالکان، باز هم تغییرات بزرگ در ترکیب تیم امکان پذیر خواهد بود؟ بد نیست مقاله را با صحبت‌های معروف رالف رانگنیک درباره لزوم تغییرات گسترده در ساختار باشگاه به پایان برسانیم؛ صحبت هایی که به عنوان “جراحی قلب باز” در میان رسانه‌ها شناخته می‌شود:
«برای دیدن و تحلیل مشکلات، حتی نیازی نیست عینک به چشم بزنید. حالا مسئله این است که چطور این مشکلات را حل کنیم؟ از نظر من، مشخص است که انجام چند اصلاح جزئی، برطرف کردن چند مشکل کوچک یا ایجاد تغییرات ظاهری کافی نیست.
نه! در پزشکی، به این وضعیت می‌گویند عمل قلب باز. یعنی باید چیزهای بسیار بیشتری تغییر کنند، نه اینکه فقط چند مشکل کوچک را این‌طرف و آن‌طرف برطرف کنیم.
اگر این اتفاق بیفتد، اگر همه متوجه شوند که چنین تغییری ضروری است و اگر بخواهند با یکدیگر همکاری کنند، آن‌وقت می‌توان به نتیجه رسید. من همچنان معتقدم که تغییر این شرایط لزوماً دو یا سه سال زمان نمی‌برد. حتی می‌توان این کار را ظرف یک سال انجام داد. باشگاه‌های دیگری که فاصله زیادی هم با ما ندارند، نشان داده‌اند که این کار در یک، دو یا حداکثر سه پنجره نقل‌وانتقالاتی امکان‌پذیر است.»
