اسبی که آغازگر ۲۱ سال تراژدی منچستر یونایتد بود
باز هم شیاطین سرخ آماده اخراج یک مربی می‌شوند
سوکیبال- در اولدترافورد، دوباره شاهد مقطعی تکراری هستیم؛ منچستر یونایتد آماده اخراج یک مربی می‌شود. پاییزی دیگر از راه رسیده و باز هم فصل بحران در اردوگاه شیاطین سرخ.
باخت ۲-۰ مقابل چلسی در هفته نهم، شکست خانگی ۳-۰ مقابل بورنموث در هفته هشتم و شکست ۴-۱ هفته قبل از آن مقابل کومو؛ کار را به جایی رسانده که بسیاری از آن می‌ترسیدند.
از لحظه‌ای که «مایکل کریک» به طور دائم هدایت قرمزهای منچستر را بر عهده گرفت، بسیاری از این لحظه می‌ترسیدند؛ اینکه او برای این کار مناسب نیست.
مقصر اصلی وضعیت بحران‌زده سرخ‌پوشان منچستر کیست؟
وقتی در ۱۳ سال گذشته فهرست طولانی از مربیان را عوض کرده‌اید، شاید ارزش بررسی داشته باشد که آیا واقعاً مشکل، مربی است یا خیر. آیا می‌توان بخشی از تقصیرها را به مدیر فوتبال «جیسون ویلکاکس» یا مدیر اجرایی «عمر برادا» و افرادی که انتصابات را انجام می‌دهند، نسبت داد؟
یا شاید تقصیرها را باید گردن «سِر جیم رتکلیف»، سهامدار اقلیت با مسئولیت عملیات ورزشی انداخت؟ احتمالاً خانواده «گلیزر» را نیز که در سال ۲۰۰۵ باشگاه را در بدهی فرو بردند، بتوان مقصر دانست.
خانواده «گلیزر» از آن زمان تصمیمات فاجعه‌بار پشت تصمیمات فاجعه‌بار گرفته‌اند. آنها موفق‌ترین باشگاه تاریخ لیگ انگلیس را به یک مضحکه میانه جدولی تبدیل کرده‌اند…
دیگر فقط سایه‌ای از شیاطین سرخ باقی مانده
باشگاه منچستریونایتد مانند یک عمارت نمادین است که حالا تبدیل به مخروبه‌ای شده که از سقف‌ش آب چکه می‌کند. ارزش یادآوری دارد که همه این معضل‌ها از کجا شروع شد؟
داستان یونایتد، جنبه یک تراژدی کلاسیک را به خود گرفته است. قصه قرمزهای منچستر مانند تمام تراژدی‌ها، با یک لحظه‌ی کوچک و به ظاهر بی‌ربط، که غرور نیز در آن نقش داشته، آغاز می‌شود. این شرایط، در نهایت باعث فروپاشی کل ساختمان می‌شود.
در سال ۱۹۹۹، اسبی به نام «مال آو کینتایر» متعلق به میلیونر ایرلندی «جان مگنیر»، در مسابقات «گیمکراک استیکس» در «یورک» برنده شد. طبق سنت، مالک برنده در شام «گیمکراک» سخنرانی می‌کرد.
میلیونر خجالتی که دوست «الکس فرگوسن» بود
«مگنیر» مردی خجالتی بود که از صحبت در جمع متنفر بود. بنابراین او از دوستش «الکس فرگوسن» سرمربی یونایتد خواست تا از طرف او سخنرانی کند.
با این حال، موسسه مسابقات اسب‌دوانی امتناع کرد زیرا حتما باید مالک اسب سخنرانی می‌کرد. «مگنیر» برای اینکه آنها را عصبانی کند، «فرگوسن» را به عنوان مالک اسب دیگری به نام «جونیپر» معرفی کرد.
سال بعد، «جونیپر» در مسابقات «جیمکرک استیکس» با اختلاف کمی شکست خورد. با این حال، «مگنیر» مصمم بود.
«فرگوسن» مالک اسب شد
«مگنیر» در سال بعد، «فرگوسن» را مالک «راک آو جبل الطارق» کرد، که سه مسابقه اول خود را برده بود. «راک آو جبل الطارق» به راحتی در «گیمکرک» پیروز شد.
«مگنیر»، در حالی که دو انگشت خود را به علامت پیروزی (V) به سمت مسئولین مسابقات اسب‌دوانی تکان می‌داد، سخنرانی «فرگوسن» را تماشا می‌کرد. «مگنیر» عمدتاً شیطنت می‌کرد.
اما «مگنیر» از اینکه به دوستش لطف می کرد و به «فرگوسن» تجربه بهتری از مسابقات اسب‌دوانی می‌داد، خوشحال هم بود. هر چند ارتباط اسب او با چنین نام مشهوری برای او سود زیادی به همراه می داشت.
رابطه بد «فرگوسن» با رئیس وقت باشگاه یونایتد
«فرگوسن» با رئیس باشگاه یونایتد، «مارتین ادواردز»، رابطه خوبی نداشت. او احساس می‌کرد که باشگاه‌های فوتبال به محل‌هایی برای سرمایه‌گذاری پرسود تبدیل شده‌اند.
بر این اساس، «مگنیر» و همکارش «جی پی مک‌مانوس» سهام یونایتد را خریداری کردند. با این حال، معلوم شد که اسب «راک آو جبل الطارق»، اسبی بسیار بهتر از آن چیزی است که هر کسی تصور می‌کرد.
او هفت مسابقه گروه یک را پشت سر هم برده بود. هزینه‌های پرورش اسب، ده‌ها میلیون پوند بازدهی خواهد داشت.
سرمایه‌گذاری «فرگوسن» روی پرورش اسب
«فرگوسن» معتقد بود توافق شفاهی این است که او می‌تواند ۵۰٪ از جایزه نقدی برنده شده توسط «راک آو جبل الطارق» یا ۵۰٪ از هزینه‌های پرورش اسب را انتخاب کند.
۵۰٪ از جایزه نقدی، حدود ۸۰۰ هزار پوند می‌شد و ۵۰٪ از هزینه‌های پرورش اسب، در نهایت ده‌ها میلیون پوند ارزش داشت. «فرگوسن» دومی را انتخاب کرد.
البته نظر «مگنیر» کمی متفاوت بود: ۵٪ از جایزه نقدی یا یک نامزدی پرورش اسب در سال.
شکایت «فرگوسن»
«فرگوسن» شکایت کرد و با توجه به اینکه نامش در اسناد مالکیت بود، احتمالاً اگر به دادگاه می‌رفت، برنده می‌شد. اما سپس شایعاتی در مورد برخی از معاملات مالی «فرگوسن» در یونایتد پخش شد.
بازیگران حقوق‌بگیر در مجمع عمومی سالانه یونایتد، نکات ناخوشایندی را مطرح کردند. سپس «مگنیر» و «مک‌مانوس» فهرستی از ۹۹ سوال را برای هیئت مدیره یونایتد ارسال کردند که به طرز مرموزی به دیلی میل راه یافت.
یونایتد بسیار شرمنده شد. هواداران در مسابقه‌ها شروع به اعتراض علیه «مگنیر» و «مک‌مانوس» کردند. توافقی حاصل شد که طی آن، در ازای دریافت ۲.۵ میلیون پوند توسط «فرگوسن»، او از پیگیری شکایت خود صرف‌نظر کند.
کار از کار گذشته بود
انصراف «فرگوسن» از شکایت، تاثیری بر شرایط نداشت و کار از کار گذشته بود. «مگنیر» و «مک‌مانوس» تصمیم گرفته بودند سهام خود در باشگاه یونایتد را بفروشند. فکر می‌کنید چه سهامدار دیگری آماده و منتظر بود؟ «مالکوم گلیزر»!
«فرگوسن» از «گلیزر» حمایت کرد و او نیز اقدام به خرید باشگاه از طریق استقراض کرد. «مگنیر» و «مک‌مانوس» در سال ۲۰۰۵ سهام‌شان را به مبلغ ۲۶۰ میلیون پوند فروختند که سودی حدود ۱۰۰ میلیون پوند برای‌شان به همراه داشت.
اگر آنها منتظر «رتکلیف» می‌ماندند، مبلغی حدود یک میلیارد پوند بیشتر نصیب‌شان می‌شد. «رتکلیف» در سال ۲۰۲۴ سهم مشابهی را خریداری کرده بود. برای «فرگوسن»، این شرایط، به معنای رفع یک تهدید بود.
بدترین مالکان باشگاه در تاریخ فوتبال انگلستان
مشکل اینجا بود که «گلیزر» و خانواده‌اش در نهایت به یکی از بدترین مالکان باشگاه در تاریخ فوتبال انگلستان تبدیل شدند. طی ۲۰ سال گذشته، یونایتد گرفتار بدهی‌های سنگین بوده و به‌طور مداوم تصمیم‌های فوتبالی بسیار بدی اتخاذ کرده است.
تیم فرگوسن آن‌قدر خوب بود و شخصیت خود او آن‌قدر بزرگ که یونایتد پس از تغییر مالکیت، پنج عنوان قهرمانی لیگ و یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد.
اما با رفتن این نابغه، دیگر چیزی باقی نماند. سامان دادن به تیمی ناهمگون که حاصل هفت انتخاب نادرست برای سرمربی‌گری و رویکردهای متعدد و متناقض است؛ به این سادگی‌ها ممکن نخواهد بود.
«کریک» جدیدترین قربانی بحرانی است که شکل‌گیری‌اش ۲۱ سال به طول انجامیده است. «به خاطر نبود یک اسب، باشگاهی از دست رفت.»
