شگفتی‌سازان فوتبال اروپا؛ پنج تیمی که شروع فصل را متفاوت کرده‌اند
بروزرسانی: ۱ آبان
فصل هنوز به نقطه‌ای نرسیده که بتوان درباره سرنوشت تیم‌ها حکم قطعی داد؛ اما هفته‌های ابتدایی چند داستان جذاب ساخته‌اند.
در انگلیس، برایتون و برنتفورد فراتر از انتظار ظاهر شده‌اند، فرایبورگ در آلمان صدرنشین شده و کالیاری و لاتزیو در ایتالیا توجه‌ها را جلب کرده‌اند.
پشت شروع درخشان این تیم‌ها، چیزی فراتر از چند برد و امتیاز دیده می‌شود؛ از تغییرات تاکتیکی و انسجام درون زمین گرفته تا درخشش مهره‌های کلیدی و تصمیم‌های تأثیرگذار مربیان.
این پنج تیم هنوز چیزی را قطعی نکرده‌اند، اما شروع فصلشان ارزش بررسی دارد.
برایتون؛ انعطاف‌پذیری زیر فشار
برایتون فصل را با فوتبال تهاجمی و نتایج قابل‌توجه آغاز کرده است.
پیروزی ۳ بر صفر مقابل آرسنال، قهرمان فصل گذشته لیگ برتر، یکی از نتایج مهم این تیم بود.
برایتون پس از آن نیز با پیروزی ۲ بر صفر مقابل ساندرلند به مسیر خود ادامه داد و حتی پس از ده‌نفره‌شدن توانست برتری‌اش را حفظ کند.
این تیم در پنج بازی ابتدایی لیگ ۱۸ گل به ثمر رسانده؛ آماری که از تمام تیم‌های لیگ تا به اینجای فصل بیشتر است.
با این‌حال، جذابیت برایتون فقط به تعداد گل‌ها محدود نمی‌شود؛ بلکه راه‌های متنوعی که برای رسیدن به موقعیت گل پیدا می‌کند، اهمیت دارد.
ماکسیم دِ کویپر نمونه‌ای از این انعطاف‌پذیری است. او که مدافع کناری محسوب می‌شود، به دلیل غیبت بازیکنان هجومی سمت چپ، در نقش وینگر هم به کار گرفته شده و در حمله تأثیرگذار بوده است.
فابین هورتسلر تیمی ساخته که به یک ترکیب ثابت وابسته نیست.
برایتون می‌تواند با پرس بالا حریف را تحت فشار بگذارد و از کناره‌ها موقعیت بسازد؛ هرچند خط دفاعی جلوکشیده و پرس تهاجمی ممکن است فضای ضدحمله در اختیار رقبا قرار دهد.
شروع این تیم نشان می‌دهد که قدرت هجومی‌اش فعلاً با توانایی کسب امتیاز همراه بوده است.
برنتفورد؛ تیمی که با مقاومت هم امتیاز می‌گیرد
جذابیت برنتفورد در ترکیب فوتبال تهاجمی با توانایی برگشتن به بازی است.
این تیم حتی پس از دریافت گل، با پرس از جلو و استفاده از فضاهای دفاعی حریف، برای تغییر نتیجه تلاش می‌کنند و به سادگی تسلیم نمی‌شوند.
تیم کیت اندروز در شش مسابقه ابتدایی لیگ شکست نخورد؛ دو پیروزی برابر تاتنهام و چلسی به دست آورد و مقابل لیدز، ساندرلند، بورنموث و استون ویلا به تساوی رسید.
برد ۳ بر صفر مقابل چلسی از نتایج برجسته این شروع بود، اما چهار تساوی در شش مسابقه تصویری دوگانه از تیم می‌سازد.
برنتفورد توانسته مقابل حریفان نسبتا سخت امتیاز بگیرد، ولی برای باقی ماندن در جمع تیم‌های بالای جدول باید بخشی از تساوی‌ها را به برد تبدیل کند.
تساوی ۲ بر ۲ مقابل استون ویلا نمونه‌ای از روحیه جنگندگی این تیم بود.
یهور یارمولیوک گل نخست را به ثمر رساند و کریستوفر آیر، دو دقیقه پس از پیش افتادن دوباره ویلا، بازی را به تساوی کشاند.
این نتیجه در کنار بردهای پرگل برابر تاتنهام و چلسی، دو ویژگی برنتفورد را نشان می‌دهد: توانایی ضربه زدن به حریف و مقاومت در شرایط دشوار.
پرسش اصلی این است که آیا این ویژگی‌ها در ادامه فصل به بردهای بیشتری منجر خواهند شد یا نه.
فرایبورگ؛ صدرنشینی با یک آزمون واقعی
فرایبورگ در پنج هفته ابتدایی بوندس‌لیگا نتایجی ثبت کرد که آن‌ها را به صدر جدول رساند: پیروزی ۴ بر ۱ مقابل وردربرمن، برد برابر پادربورن، پیروزی ۵ بر صفر مقابل مونشن‌گلادباخ، تساوی ۲ بر ۲ برابر آینتراخت فرانکفورت و برد ۲ بر ۱ مقابل شالکه.
یکی از مهم‌ترین نشانه‌های این شروع در بازی با شالکه دیده شد. فرایبورگ در ۲۵ دقیقه پایانی یک بازیکن کمتر داشت، اما برتری‌اش را حفظ کرد و سه امتیاز گرفت. این برد آزمونی برای تمرکز و انسجام تیمی بود.
یولیان شوستر نیز در ادامه مسیر خود روی نیمکت فرایبورگ، توانسته کیفیت تیم را حفظ کند و نتایج قابل‌توجهی بگیرد.
درخشش فردی بازیکنان هم نقش مهمی در شروع خوب فرایبورگ داشته است.
یوتو سوزوکی با چهار گل در پنج بازی، از جمله هت‌تریک مقابل وردربرمن در هفته نخست، یکی از چهره‌های اصلی تیم بوده است.
ماتانویچ و ماکسیمیلیان اگشتاین هم با سه گل، سهم مهمی در قدرت هجومی فرایبورگ داشته‌اند.
فرایبورگ از نظر نام بازیکنان و منابع مالی در سطح غول‌های فوتبال آلمان نیست، اما نتایجش نشان می‌دهد انسجام تیمی و اجرای درست برنامه می‌تواند فاصله‌ها را کمتر کند.
با این‌حال، صدرنشینی پس از پنج مسابقه تضمینی برای ادامه موفقیت نیست؛ چالش اصلی، حفظ همین کیفیت در برابر حریفان قدرتمندتر است.
کالیاری؛ از سایه نام خانوادگی تا چهار گل پیاپی
کالیاری با چهار پیروزی در پنج مسابقه نخست سری آ، بهترین شروع خود در سطح اول فوتبال ایتالیا طی بیش از ۵۰ سال گذشته را ثبت کرد.
هر چهار برد با اختلاف یک گل به دست آمد؛ نشانه‌ای از تیمی که برای کسب امتیاز به دفاع منسجم و استفاده از فرصت‌ها متکی بوده است.
دروازه‌بان تیم، الیا کاپریله، با مهار چند موقعیت خطرناک مقابل اودینزه زمینه پیروزی یک بر صفر را فراهم کرد. در سوی دیگر زمین، دنیل مالدینی گل برتری را به ثمر رساند؛ بازیکنی که نام خانوادگی‌اش با تاریخ فوتبال ایتالیا گره خورده، اما برای ساختن هویت خودش مسیر آسانی نداشته است.
مالدینی در چهار مسابقه پیاپی گل زد و به یکی از چهره‌های اصلی شروع فصل کالیاری تبدیل شد. گل‌های او فقط یک آمار فردی نیستند؛ بلکه به امتیازهایی تبدیل شده‌اند که جایگاه تیم را در جدول تقویت کرده‌اند.
سرمربی تیم، فابیو پیساکانه، نیز مسیر غیرمعمولی داشته است. او پس از غلبه بر سندرم گیلن‌باره، بیماری‌ای که می‌تواند حرکت عضلات را مختل کند، به فوتبال بازگشت و در ۳۰سالگی نخستین بازی‌اش در سری آ را انجام داد.
حالا او تیمی متشکل از بازیکنان جوان و باتجربه را هدایت می‌کند.
جذابیت کالیاری در همین ترکیب نهفته است: باشگاهی که معمولاً در مرکز توجه نیست، اما توانسته خود را به جمع تیم های بالای جدول برساند؛ با بازیکنان مستعد، دفاع تیمی منظم و سرمربی ای که داستان خاص خودش را دارد.
حالا باید دید این الگو در هفته‌های آینده هم جواب می دهد یا نه.
لاتزیو؛ شروعی تاریخی، با یک هشدار در دل پیروزی
لاتزیو با پیروزی ۳ بر ۱ مقابل مونتزا، پنجمین برد خود را در شش مسابقه ابتدایی سری آ به دست آورد؛ شروعی که در تاریخ باشگاه سابقه نداشت. این تیم با ۱۶ امتیاز، هم‌امتیاز با اینتر در صدر جدول قرار گرفت.
لاتزیو در بازی با مونزا خیلی زود ابتکار عمل را به دست گرفت. نونو تاوارس در دقیقه سوم با شوتی قدرتمند از بیرون محوطه جریمه گل نخست را زد و گوستاو ایساکسن روی پاس تیجانی نوسلین اختلاف را افزایش داد.
اخراج یک بازیکن مونزا در نیمه نخست، شرایط مسابقه را تغییر داد. بااین‌حال، مونزا در ابتدای نیمه دوم گل زد و چند بار تا آستانه گل تساوی پیش رفت.
لاتزیو برای مدتی کنترل بازی را از دست داد و در نهایت آندره‌آ پینامونتی در دقیقه ۸۸ گل سوم را به ثمر رساند.
این مسابقه دو چهره لاتزیو را نشان داد: تیمی که می‌تواند با سرعت و دقت به حریف ضربه بزند، اما پس از دریافت گل نیز ممکن است در مدیریت جریان بازی دچار مشکل شود.
لاتزیو فعلاً در کنار اینتر صدرنشین است؛ ولی برای ادامه این روند باید نشان دهد که می‌تواند در دقایق دشوار هم کنترل مسابقه را حفظ کند.
پنج شروع متفاوت؛ هنوز برای قضاوت نهایی زود است
برایتون با انعطاف تاکتیکی و قدرت هجومی‌اش جلب توجه کرده، برنتفورد با مقاومت و توانایی بازگشت به بازی امتیاز گرفته و فرایبورگ نشان داده انسجام تیمی می‌تواند به صدرنشینی برسد.
در ایتالیا نیز کالیاری با داستان مالدینی و مسیر پیساکانه، روایتی انسانی‌تر ساخته و لاتزیو با شروع تاریخی خود توجه‌ها را جلب کرده است.
وجه مشترک این پنج تیم، فقط جایگاه خوب در جدول نیست؛ هرکدام دلیل متفاوتی برای دیده‌شدن دارند.
البته چند هفته خوب موفقیت چندماهه را تضمین نمی‌کند و آزمون‌های دشوارتر در راه هستند. اما شروع این پنج تیم نشان داده که فصل جاری فقط به نام‌های بزرگ و مدعیان همیشگی محدود نیست.
