مصاحبه مفصل آنتونیو کونته: از توصیف قدرت مالی لیگ برتری‌ها تا آمادگی برای شروع یک پروژه جدید
بروزرسانی: ۱ آبان
سوکیبال- وب‌سایت “The Athletic” به‌تازگی گفتگوی مفصلی با «آنتونیو کونته»، سرمربی نامدار ایتالیایی انجام داد. «کونته» به عنوان سرمربی، با چهار باشگاه مختلف شش عنوان قهرمانی لیگ را کسب کرده است.
او با یوونتوس ۳ بار قهرمان سری آ شد و با چلسی لیگ برتر انگلیس را فتح کرد. وی سپس با اینتر و ناپولی باز هم قهرمانی سری آ ایتالیا را بدست آورد.
تخصص «کونته» قهرمانی است، هر تیمی به او بدهید، مدعی قهرمانی خواهد بود. وی در ماه جون ۲۰۲۶ با توافق دوطرفه از ناپولی جدا شد و فعلاً سرمربی هیچ باشگاهی نیست.
البته این روزها دوباره شایعات زیادی درباره‌اش مطرح شده، مخصوصاً درباره منچستریونایتد. خود «کونته» هم گفته برای پروژه‌ای که جاه‌طلبی و فشار برای قهرمانی داشته باشد، آماده بازگشت است.
از یوونتوس هم به عنوان یکی از مقاصد احتمالی او نام برده می‌شود. در ادامه این مطلب از سایت «سوکیبال»، می‌توانید مصاحبه جذاب او با «اتلتیک» را در کنار نگاهی به کارنامه این مربی موفق و صاحب سبک ایتالیایی بخوانید.
از یوونتوس هم به عنوان یکی از مقاصد احتمالی او نام برده می‌شود. در ادامه این مطلب از سایت «سوکیبال»، می‌توانید مصاحبه جذاب او با «اتلتیک» را در کنار نگاهی به کارنامه این مربی موفق و صاحب سبک ایتالیایی بخوانید.
بازگشت شکوه به یوونتوس بحران‌زده
«آنتونیو کونته» در سال ۲۰۱۲ یوونتوس را پس از نزدیک به یک دهه به قهرمانی رساند و شکوه را به این باشگاه بازگرداند؛ آن هم عمدتاً با تکیه بر بازیکنان آزاد (بدون هزینه انتقال).
یوونتوس که فصل پیش از آن در رده هفتم قرار گرفته بود، در نخستین سالِ حضور کونته به‌طور غیرمنتظره‌ای بدون شکست ماند و در آخرین سال حضور او، رکورد ۱۰۲ امتیاز را ثبت کرد.
او با نهادینه کردن ذهنیت «تلاش و جنگندگی بی‌حد و حصر»، نوار قهرمانی‌های پیاپی و نه‌ساله یوونتوس را ساخت. آن نوار تنها زمانی قطع شد که کونته هدایت اینتر را بر عهده گرفت؛ تیمی که به قدرت اول فوتبال ایتالیا در دهه ۲۰۲۰ تبدیل شد.
سعی می‌کنم روحیه رقابت‌جویی را به بازیکنانم منتقل کنم
کونته معتقد است که بازنده‌ها فراموش می‌شوند و این برنده‌ها هستند که در یادها می‌مانند و در تاریخ ثبت می‌شوند. او در این باره می‌گوید: «وقتی با بازیکنانم صحبت می‌کنم و بحث به مسائل حیاتی و جزئیات سرنوشت‌ساز می‌رسد، روحیه رقابت‌جویی شدیدی در من بیدار می‌شود.»
وی افزود: «سعی می‌کنم روحیه رقابت‌جویی را به بازیکنانم هم منتقل کنم. چون من این تجربه را داشته‌ام. جام‌های زیادی برده‌ام، اما شکست‌های زیادی هم خورده‌ام؛ شکست‌های بسیار زیاد.»
او ادامه داد: «اگر فینال جام جهانی یا لیگ قهرمانان را ببازی و بعد به تعطیلات بروی، شاید فکر کنی فرصت دیگری هم هست. اما همیشه فرصت دیگری وجود ندارد. همین یک بار است که اهمیت دارد.»
پیروزی نیازمند رنج و تلاش طاقت‌فرسا است
۱۰ سال از فصل ۱۷-۲۰۱۶ می‌گذرد؛ فصلی که کونته در همان تلاش اول با چلسی قهرمان لیگ برتر شد. در آن زمان هیچکس تصور نمی‌کرد آن قهرمانی، آخرین عنوان قهرمانی لیگ برای چلسی تا به امروز باشد.
کونته می‌گوید: «سخت‌کوشی اهمیت دارد. پیروزی آسان نیست؛ نیازمند رنج و تلاش طاقت‌فرسا است. بعضی‌ها فکر می‌کنند موفقیت همین‌طوری از آسمان می‌افتد و در دامان آدم قرار می‌گیرد.»
او تصریح کرد: «باید بروی و پیروزی را به چنگ بیاوری. نشستن و حرف زدن درباره‌اش، آن را محقق نمی‌کند.»
موفقیت بزرگ کونته در چلسی
چلسی در آن فصل، ۳۰ بازی از ۳۸ بازی لیگ خود را با پیروزی پشت سر گذاشت. آنها با رکورد بیشترین پیروزی‌های پیاپی در یک فصل لیگ برتر (۱۳ برد) برابری کردند و ۹۳ امتیاز به دست آوردند.
آن میزان امتیاز، از زمان کسب ۹۵ امتیاز توسط تیم قهرمانِ ژوزه مورینیو در استمفوردبریج (فصل ۰۵-۲۰۰۴) تا آن مقطع، بی‌سابقه بود.
«کونته» همان تابستانی به انگلیس آمد که «پپ گواردیولا» وارد این کشور شده بود. آن زمان همچنین مصادف بود با انتصاب «مورینیو» در منچستریونایتد و شکستن رکورد نقل‌وانتقالات جهان برای جذب «پل پوگبا».
«پوگبا» چند سال پیش‌تر، زیر نظر کونته در یوونتوس توانایی‌هایش شکوفا شده بود. دوران حضور یورگن کلوپ در لیورپول نیز از نه ماه قبل آغاز شده بود.
کونته: ما در حالی قهرمان شدیم که هیچکس روی ما حساب نمی‌کرد
کونته با یادآوری آن روزها گفت: «ما در حالی قهرمان لیگ برتر شدیم که کسی روی ما حساب نمی‌کرد.»
چلسی در فصل قبل دهم شده بود و مورینیو در ماه دسامبر اخراج شده بود. طبیعتاً او به زمان نیاز داشت؛ هر مربی‌ای در لیگ برتر به زمان نیاز دارد. اما کونته نه.
او خاطرنشان کرد: «ما خرید بزرگی انجام نداده بودیم. ما داوید لوئیز (مدافع میانی)، مارکوس آلونسو (مدافع چپ) و انگولو کانته (هافبک) را جذب کردیم. باشگاه ده بار از من پرسید که آیا درباره کانته اطمینان دارم یا نه.
کونته: «وقتی اولین بار کانته را دیدم، درباره وضعیت فیزیکی‌اش تردید داشتم»
کونته درباره جذب کانته در چلسی می‌گوید: «او آن بازیکن کلیشه‌ایِ چلسی نبود: قدبلند و خوش‌چهره. وقتی خودم اولین بار او را دیدم، درباره وضعیت فیزیکی‌اش کمی تردید داشتم (می‌خندد)، اما عمیقاً باور داشتم که او بازیکنی تراز اول است.»
پس از شکست ۳ بر صفر مقابل آرسنال در بازی خارج از خانه در اواخر سپتامبر، کونته تغییراتی در تیم ایجاد کرد. او به سیستم سه دفاعه روی آورد، ویکتور موزس، وینگر را به عنوان یک وینگ بک بازسازی کرد و چلسی هرگز به عقب باز نگشت.
یکی از بازیکنان او، سسک فابرگاس، هافبک بازی‌ساز چلسی بود. فابرگاس که اکنون مربی کومو در سری آ است، به اتلتیک گفت که کونته «من را به یک موجود متفاوت تبدیل کرد.»
دوران حضور در تاتنهام
چند سال بعد، او سعی کرد همین تغییر را در لندن در تاتنهام ایجاد کند. کونته در ابتدا این فرصت را رد کرد اما آنها همچنان تماس می‌گرفتند.
وقتی نونو اسپیریتو سانتو، در نوامبر ۲۰۲۱ اخراج شد، «کونته» تصمیم گرفت که بدون پیش فصل یا پنجره نقل و انتقالات، این پیشنهاد را بپذیرد.
کونته در این باره می‌گوید: «من با این جاه‌طلبی به تاتنهام رفتم که اوضاع را کمی تغییر دهم. تا حدودی به این دلیل که فابیو پاراتیچی (همکار سابق او در یوونتوس) آنجا بود. وقتی به تاتنهام رفتم، آنها نهم بودند. ما چهارم شدیم و از آرسنال پیشی گرفتیم.»
جاه‌طلبی‌های مرد ایتالیایی در لندن
به مدت شش ماه پس از روی کار آمدن کونته، تاتنهام بهترین تیم خود را داشت. آنها منچسترسیتی را با نتیجه ۳-۲ در خانه شکست دادند، با لیورپول، نایب قهرمان نهایی، در آنفیلد ۱-۱ مساوی کردند و با شکست ۳-۰ آرسنال میکل آرتتا در بازی برگشت، ضربه روحی بدی به آنها وارد کردند.
آرسنال دوشنبه بعد در نیوکاسل شکست خورد و تاتنهام برای اولین بار از زمان اخراج مائوریسیو پوچتینو در اواخر سال ۲۰۱۹ به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت.
کونته انتظار نداشت تاتنهام در بازار نقل و انتقالات همانطور که برای سرمربی ایتالیایی فعلی خود، روبرتو دی زربی، هزینه کرد، ولخرجی کند. برخلاف تصور رایج، او از باشگاه‌ها نمی‌خواهد که صرفاً پول خرج کنند؛ او می‌خواهد که باشگاه‌ها درست خرج کنند.
آغاز روزهای بد روی نیمکت تاتنهام
در تابستان ۲۰۲۲، تاتنهام «ایوان پریشیچ» را در ۳۳ سالگی، به عنوان بازیکن آزاد جذب کرد. مبالغ هنگفتی صرف بازیکنانی شد که کونته آنها را «معمولی» می‌نامید؛ بازیکنانی نظیر ریچارلیسون که حتی چهار سال بعد هم همچنان برای باشگاه دردسرساز است.
کونته هرگز فرصت نیافت یک فصل کامل را در تاتنهام سپری کند. در همان سال دوم، پاراتیچی با حکم محرومیت مواجه شد، جیان‌پیرو ونترونه، مربی بدنساز تیم اصلی هم درگذشت.
خود کونته نیز دچار بیماری شد. کونته همچنین دریافت که با فضای باشگاه همخوانی ندارد.
کونته درباره فصل دوم حضورش در تاتنهام: «یا نمی‌بردیم یا مساوی می‌کردیم»
کونته در مورد دومین فصل حضور روی نیمکت تاتنهام می‌گوید: «یادم هست که یا نمی‌بردیم یا مساوی می‌کردیم. من پیامی برای دنیل لوی (رئیس وقت باشگاه) فرستادم.»
او در پاسخ گفت: «نگران نباش، بازی بعدی را می‌بریم.» این حرف با نیت دلداری گفته شده بود، اما برای کونته معنای عمیق‌تری داشت. او می‌گوید «با خودم می‌گفتم این دیگر چه حرفی است؟»
این رویکرد این تصور را ایجاد می‌کرد که از دست دادن امتیازها، اگر بی‌اهمیت نباشد، دست‌کم قابل‌تحمل است. بازیکنان ناخودآگاه این پیام را دریافت می‌کردند.
انتقاد کونته از بازیکنان و فرهنگ حاکم بر تاتنهام
در ماه مارچ، کونته احساس کرد که باید از بازیکنان و فرهنگ حاکم بر تاتنهام انتقاد کند. اقدامی که به آخرین کنفرانس خبری او به عنوان سرمربی این تیم بدل شد.
تیم در حالی که تا دقیقه ۷۴ با نتیجه ۳ بر یک پیش بود، برتری خود را از دست داد و مقابل ساوت‌همپتونِ در خطر سقوط، به تساوی رضایت داد. آن سخنرانی بارها و بارها در فضای مجازی دست‌به‌دست شده است. به‌ویژه از آن رو که تاتنهام در هر دو فصل کاملِ اخیر، خطر سقوط را به‌شدت احساس کرده است.
او درباره آن دوران می‌گوید: «چیزی که مرا دیوانه می‌کرد، شنیدن حرف‌های اطرافیانم بود که می‌گفتند تاتنهام هرگز هیچ جامی نمی‌برد؛ اینکه آنها بازنده‌اند.»
مردم تاتنهام را مسخره می‌کنند
از نظر کونته، تمام افراد مرتبط با باشگاه باید این حرف را بدترین توهین ممکن تلقی می‌کردند.
وی درباره شرایط تاتنهام اظهار داشت: «آنها را مسخره می‌کردند. هنوز هم مسخره‌شان می‌کنند؛ حتی همین حالا. آرسنال در آخرین بازی‌اش پیش از وقفه بازی‌های ملی، ۳ بر صفر به برایتون باخت و مردم شوخی می‌کردند که “آرسنال به تاتنهام تبدیل شده است”؛ متوجه منظورم می‌شوید؟ باور کنید، این موضوع خیلی مرا آزار می‌داد.»
در کارنامه ۲۰ ساله مربیگری کونته، تاتنهام و آتالانتا تنها استثناها محسوب می‌شوند؛ چرا که او در تمام باشگاه‌های دیگر موفقیت کسب کرده است. او ابتدا تیم‌های «باری» و «سیه‌نا» را به سری آ رساند؛ تیم‌هایی که پس از آن دیگر هرگز به سطح اول فوتبال ایتالیا بازنگشتند.
تبدیل ناپولی معمولی به یک قهرمان
او در فصل ۲۵-۲۰۲۴ در ناپولی همان ترفندی را تکرار کرد که پیش‌تر در چلسی به کار گرفته بود. تیمی را که در میانه جدول قرار داشت، یک‌شبه به قهرمان تبدیل کرد.
آن قهرمانی در حالی بدست آمد که آنها ویکتور اوسیمن و پیوتر زیلینسکی را در همان تابستان نخست از دست داده بودند. خویچا کواراتسخلیا هم در پنجره نقل‌وانتقالات ژانویه به پاری‌سن‌ژرمن رفت.
وقتی کونته در پایان فصل گذشته جدا شد، دلیل آن اختلاف با «اورلیو دی‌لورنتیس»، مالک باشگاه که تقریباً همه با او به مشکل می‌خورند، نبود. برعکس، آن دو در یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک حاضر شدند و دی‌لورنتیس از او بابت «دو سال فوق‌العاده» تشکر کرد.
کونته می‌توانست ناپولی را به نخستین قهرمانی پیاپی برساند
دی‌لورنتیس اطمینان داشت که اگر بحران شدید مصدومیت‌ها پیش نمی‌آمد؛ کونته می‌توانست به نخستین مربی‌ای تبدیل شود که ناپولی را به دو قهرمانی پیاپی می‌رساند.
کونته با فروتنی این نظر را رد کرد و گفت: «موافق نیستم. اینتر شایسته پیروزی بود. آنها تیمی عالی هستند و با تجربه حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا پا به میدان گذاشته بودند. ضمن اینکه تیم‌شان را هم تقویت کرده بودند.»
کونته با نگاهی به گذشته می‌گوید: «تجربه فوق‌العاده‌ای بود. انرژی زیادی می‌طلبید و کار آسانی نبود. نبرد با تیم‌هایی مثل اینتر، یوونتوس و میلان برای باشگاه‌هایی مانند ناپولی، رم یا لاتزیو اصلاً کار ساده‌ای نیست.»
او ادامه داد: «بنابراین انرژی زیادی صرف کردم. حالا در مرحله‌ای هستم که صرفاً اوضاع را زیر نظر دارم. در دوره‌هایی که کار نمی‌کنم و سرم خلوت است، نکته خوب اینجاست که می‌توانم بنشینم و بازی‌ها را تماشا کنم.»
وی اضافه کرد: «اکنون می‌توانم رویکردهای جدید را مطالعه کنم و با آرامش و تمرکز بیشتر، تحولات فوتبال را با ایده‌های خودم تطبیق دهم.»
کونته یک مربی صاحب سبک است
کمتر مربی‌ای به اندازه کونته با یک سیستم خاص شناخته می‌شود. وقتی او ۱۵ سال پیش هدایت یوونتوس را بر عهده گرفت، رسانه‌ها او را مربی‌ای می‌دانستند که تنها یک شیوه بازی بلد است.
احتمالاً سیستم ۳-۵-۲ در ذهن‌تان تداعی شد، اما جالب اینکه موفقیت‌های اولیه کونته در تیم‌های باری و سیه‌نا با سیستم ۴-۲-۴ به دست آمد. او در ناپولی و در همان فصلی که به قهرمانی رسید، میان این دو سیستم تغییر ایجاد می‌کرد.
وی سپس در فصل دوم، مفاهیم جدیدی مانند “relationism” را به کار گرفت. «رلیشنیسم» در فوتبال به یک سبک تاکتیکی اشاره دارد که در آن بازیکنان بیشتر بر اساس روابط و ارتباطات لحظه‌ای با هم‌تیمی‌ها حرکت می‌کنند؛ نه اینکه صرفاً در پست‌ها و مناطق از پیش تعیین‌شده بمانند.
چرا کونته در ناپولی سیستم‌ش را عوض کرد؟
دلیل او برای این کار ساده بود؛ کونته نمی‌خواست هیچ‌یک از بازیکنانی نظیر کوین دی‌بروینه، اسکات مک‌تامینی (که عنوان بهترین بازیکن فصل را در اختیار داشت)، آندره-فرانک زامبو آنگیسا و استانیسلاو لوبوتکا را از ترکیب اصلی کنار بگذارد.
بنابراین، او روی رویکردی کار کرد که همه آنها را در بازی مشارکت دهد، تا اینکه ابعاد گسترده بحران مصدومیت‌ها او را وادار به تغییر کرد. آسیب‌دیدگی‌های گسترده باعث شد تا او از این تهدید، فرصت بسازد؛ چرا که کونته برای حفظ قدرت رقابتی ناپولی، انواع و اقسام چیدمان‌ها را امتحان کرد.
آنها موفق به کسب سوپرجام ایتالیا شدند و در لیگ نیز پس از اینتر، در جایگاه دوم قرار گرفتند.
کونته در دوران بی‌کاری به چه می‌اندیشد؟
حالا که او فرصتی برای ارزیابی شرایط پیدا کرده، چه چیزی بیش از همه توجهش را جلب کرده است؟
کونته می‌گوید: «فوتبال مدام در حال تحول است و ما باید همگام با زمان پیش برویم. امروزه همه شجاع‌تر شده‌اند.»
وی افزود: «در گذشته، وقتی مقابل تیم‌هایی مثل سیتی یا لیورپول قرار می‌گرفتید، اختلاف کیفیت بسیار زیاد بود. بنابراین ترجیح می‌دادید با دفاع در لایه میانی بازی کنید و ابتکار عمل را به آنها واگذار کنید. اما دیگر چنین چیزی دیده نمی‌شود.»
تمجید کونته از «آرتتا» و «لوئیس انریکه»
او برای دو فینالیست فصل گذشته لیگ قهرمانان اروپا احترام زیادی قائل است. کونته، آرتتا و لوئیس انریکه را افرادی «بله‌قربان‌گو» نمی‌بیند؛ بلکه آنها را مدیرانی می‌داند که ضمن وفاداری به اصول خود، در جهت منافع آرسنال و پاری‌سن‌ژرمن عمل کرده‌اند.
وی در این باره گفت: «مسیر و چشم‌اندازی وجود دارد. آرتتا، درست مانند کاری که کلوپ و گواردیولا انجام دادند، جهت‌گیری تیم را تعیین می‌کند. به عقیده من، سرمربی باید در کانون توجه و عنصری کلیدی باشد. اگر از عملکردش راضی نباشید، او را اخراج می‌کنید.
کونته اضافه کرد: «سرمربی است که باید مسیر و چشم‌انداز را ترسیم کند؛ او فلسفه فوتبالی خاص خود را دارد. نمی‌توان دو چشم‌انداز متفاوت داشت؛ یکی از سوی باشگاه و دیگری از سوی سرمربی.»
او ادامه داد: «اگر این دو دیدگاه با هم همسو شوند و بتوانید تعادل مناسبی ایجاد کنید، آن‌گاه پیشرفت حاصل می‌شود.»
مربی‌ها باید در نقش مدیر باشند
کونته در ادامه اظهاراتش درباره جایگاه سرمربی‌ها گفت: «به تیم کومو نگاه کنید؛ سسک فابرگاس در تصمیم‌گیری‌ها نقش دارد. در پاری‌سن‌ژرمن، آنها در مقطعی که کیلیان امباپه، لیونل مسی و نیمار را داشتند، موفق به قهرمانی در لیگ قهرمانان نشدند.»
او در ادامه بیان کرد: «صحبت از بهترین بازیکنان جهان است، اما متوجه می‌شوید که وجود تعادل و هماهنگی تیمی ضروری است. نمی‌توان صرفاً با جمع کردن بهترین بازیکنان در یک تیم، انتظار پیروزی داشت. ماجرا این‌طور پیش نمی‌رود.»
وی در ادامه عنوان کرد: «لوئیس انریکه به دستاوردهای بزرگی رسیده، اما اقدام باشگاه نیز حیاتی بود. آنها از سرمربی حمایت کردند، کاری که در سال‌های گذشته انجام نداده بودند.»
تحسین عملکرد لوئیس انریکه در پاری‌سن‌ژرمن
کونته با تحسین عملکرد لوئیس انریکه در پی‌اس‌جی گفت: «ناصر الخلیفی (رئیس باشگاه) همواره حضور داشته و لوئیس کامپوس (که عملاً مدیر ورزشی تیم است) نیز پیش از این آنجا بود. لوئیس انریکه آمد و گفت: “این کاری است که می‌خواهم انجام دهم” و آنها آن چشم‌انداز را پذیرفتند.»
او در ادامه اظهار داشت: «شاید آنها پیش از این هم چنین دیدگاهی داشتند، اما عزم و اراده لازم برای عملی کردن آن را نداشتند. به نظر من، لوئیس انریکه کار فوق‌العاده‌ای انجام داده است.»
وی خاطرنشان کرد: «او موفق شده پاری‌سن‌ژرمن را با ایده‌های خود همراه کند؛ کاری که این باشگاه پیش‌تر انجام نداده بود.»
کشف پل پوگبا توسط کونته
کونته همچنین از رویکرد آرسنال و پاری‌سن‌ژرمن در پرورش یا سرمایه‌گذاری روی نسل آینده استقبال می‌کند. با وجود اینکه اغلب تصور می‌شود او تنها به دنبال بازیکنانی است که بلافاصله نتیجه‌بخش باشند؛ اما دوست دارد یادآوری کند که نخستین مربی‌ای بوده که به پل پوگبای نوجوان میدان داده است.
در هفته گذشته، تیم ملی ایتالیا خود را برای نخستین بازی‌های مرحله گروهی لیگ ملت‌های اروپا (فصل ۲۷-۲۰۲۶) آماده می‌کرد. دو تن از بازیکنانی که در این پنجره بازی‌های ملی برای نخستین بار به تیم دعوت شدند یعنی سباستیانو اسپوزیتو و آنتونیو ورگارا؛ بازیکنانی هستند که توسط کونته در سری آ به میدان فرستاده و معرفی شدند.
کونته پس از سفر کوتاهش به لندن، مایل است از بارسلونا دیدن کند تا از نزدیک شاهد نحوه کار آنها در سطح آکادمی باشد.
ستایش بارسلونا
او در مورد عملکرد بارسلونا در پرورش بازیکنان جوان می‌گوید: «آنها کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهند. بازیکنان جوان “لاماسیا” در ۱۸ سالگی، در تیمی مثل بارسلونا و در حضور ۱۰۰ هزار تماشاگر، طبیعی و با آسودگی خاطر فوتبال بازی می‌کنند.»
او در ادامه عنوان کرد: «عملکرد ستاره‌های جوان بارسا به شما نشان می‌دهد که در پشت صحنه و در آکادمی جوانان، تلاش‌های بسیاری صورت می‌گیرد. هماهنگی کاملی میان آنها و سرمربی تیم وجود دارد.»
وی اضافه کرد: «خیلی دوست دارم از آکادمی آنها بازدید کنم. آنجا ساختاری وجود دارد؛ ساختاری که کاملاً با تیم اصلی هماهنگ است. امسال مشغول تماشای بازی بارسلونا بودم که نامی به گوشم خورد، مدافع چپ تیم، ژاوی اسپارتِ نوجوان که پیش از آن هرگز نشنیده بودم.»
تمجید کونته از «ژاوی اسپارت» و «آنتونی گوردون»
این سرمربی نامدار ایتالیایی با تمجید از «ژاوی اسپارت» و «آنتونی گوردون» می‌گوید: «گزارشگر شبکه DAZN گفت: “این پسر سال گذشته تنها چهار بار به مدت ۱۰ دقیقه به میدان رفت…و امسال می‌خواستند او را به صورت قرضی به تیم دیگری بفرستند.” با این حال، او اینجا با آرامش و تسلطی بالا در ترکیب اصلی بازی می‌کرد.»
او اضافه کرد: «آنتونی گوردون در کناره زمین بازی می‌کرد و به سمت داخل حرکت می‌کرد. او یک پاس گل داد و شخصیت و توانمندی بالایی از خود نشان داد.»
آینده کونته
کونته ۵۷ ساله در ادامه چه می‌خواهد؟ او پذیرش هدایت یک تیم در میانه فصل را «اگر ارزشش را داشته باشد»، مد نظر قرار می‌دهد. تجربه دوباره کار در انگلستان برایش جذابیت دارد؛ چرا که هیچ لیگ دیگری در اروپا از قدرت مالی تیم‌های لیگ برتر انگلیس برخوردار نیست.
او می‌گوید: «امروزه در انگلستان از بازوکا استفاده می‌کنند، در حالی که در سایر نقاط دنیا هنوز از کلت کمری استفاده می‌شود. اما باید مراقب نحوه خرج کردن این پول هم باشیم.»
وی ادامه داد: «به همین دلیل بود که پیش‌تر درباره ارزیابی‌های درست و داشتن چشم‌انداز صحبت می‌کردیم. چون شاید پول کافی داشته باشید، اما باید آن را هوشمندانه خرج کنید.»
کونته می‌خواهد پیروز شود
کونته به هر کجا که برود، از یک چیز مطمئن باشید: او می‌خواهد پیروز شود. شهرت و اعتبارش او را به کسب پیروزی ملزم می‌کند. او تنها مربی در ایتالیاست که موفق شده با سه تیم مختلف قهرمان لیگ شود. البته اگر عناوین پس‌گرفته‌شده فابیو کاپلو با یوونتوس را نادیده بگیریم
وی می‌گوید: «وقتی به باشگاهی می‌روید که تاریخچه‌اش گویای همه‌چیز است؛ تاریخی آکنده از جام‌ها، قهرمانی‌های لیگ و پیروزی‌ها، تنها یک راه برای ادای احترام به آن تاریخ وجود دارد: داشتنِ این جاه‌طلبی که باشگاه را دوباره به کورس رقابت برای دستیابی به آن اهداف بازگردانید.»
او اظهار داشت: «من به‌خوبی آگاهم که هر سال تنها یک تیم می‌تواند قهرمان شود، اما باید آن جرقه و امیدی را که باعث می‌شود با خود بگویید “لعنتی، ما می‌توانیم پیروز شویم”، در قلب خودم زنده نگه دارم و آن را به قلب هواداران، بازیکنان و مدیران باشگاه نیز منتقل کنم.»
وی خاطرنشان کرد: «حتی اگر آن شانس تنها یک درصد باشد؛ اما باید همان یک درصد پتانسیل تبدیل شدن به ۷۰، ۸۰ یا حتی ۱۰۰ درصد را داشته باشد. همه‌چیز به نحوه انتقال این باور بستگی دارد.»
نقش سرمربی حیاتی است
کونته در ارتباط با جایگاه سرمربی در فوتبال امروز می‌گوید: «نقش سرمربی حیاتی است، چرا که اوست که باید این پیام را هر روز و هر لحظه منتقل کند.»
وی افزود: «سرمربی تعاملات روزانه‌ای با همه دارد: با کادر فنی، ماساژور، مسئول تدارکات، فیزیوتراپ و مسئول نگهداری زمین؛ تمام کسانی که باید در این مسیر مشارکت داشته باشند. آنها باید احساس کنند بخشی از نیروی محرکه برای تاریخ‌سازی هستند و تاریخ‌سازی تنها با پیروزی رقم می‌خورد.»
او تصریح کرد: «باشگاه‌های بسیاری وجود دارند که تا حدی از تاریخچه خود فاصله گرفته‌اند. من دوست دارم به یکی از این باشگاه‌ها بروم تا غبار فراموشی را از چهره آن پاک کنم و دوباره آن را درخشان کنم.»
این سرمربی موفق ایتالیایی در پایان در مورد مقصد احتمالی آینده‌اش و اینکه دوست دارد به چه باشگاهی برود، عنوان کرد: «دوست دارم به باشگاه‌هایی بروم که در آنها فشار وجود دارد؛ جایی که به‌خوبی می‌دانید صرفاً برای حضور یافتن به آنجا نرفته‌اید، بلکه برای رقابت کردن و پیروزی پا به آن میدان گذاشته‌اید.»
