لیگ برتر انگلیس بدون «گواردیولا»، «رودری» و «صلاح»
بروزرسانی: ۱ آبان
سوکیبال- محبوب‌ترین لیگ فوتبال داخلی جهان، پنج هفته هست که در انگلستان آغاز شده است. این فصل لیگ برتر، برای همه هم جذاب و هم غیرقابل پیش‌بینی است.
در تمام ادوار لیگ برتر، هیجان و جنجال همیشه وجود داشته اما آغاز فصلی بدون «پپ گواردیولا» روی نیمکت و «رودری» و «محمد صلاح» در زمین، فصل جدید لیگ برتر را بیش از پیش غیرقابل پیش‌بینی کرده است.
منچسترسیتی بدون «پپ گواردیولا»
تصور منچسترسیتی بدون «پپ گواردیولا» دشوار است. اما سوال مهم‌تر این است که آنها بدون مهره‌های اصلی دوران طلایی «پپ» یعنی «رودری»، «برناردو سیلوا» و «جان استونز» که همگی همراه «پپ» از سیتی رفتند، چه خواهند کرد؟
«الیوت اندرسون»، بااستعدادترین بازیکنی است که سیتیزن‌ها در تابستان جذب کردند. در مورد «انزو مارسکا»، او کمی شبیه پپ به نظر می‌رسد و تیمش هم کمی شبیه پپ بازی می‌کند، اما آیا کسی واقعاً می‌تواند به سطح دوران طلایی «پپ» نزدیک شود؟
آیا «مایکل کریک» در تقویت منچستریونایتد موفق می‌شود؟
منچستر یونایتد فصل گذشته را در فرمی رقابتی برای قهرمانی به پایان رساند، اگرچه در پایان این آرسنال بود که مقتدرانه قهرمان شد. در تابستان به نظر می‌رسید که شیاطین سرخ در حال تقویت خود هستند.
در ابتدای فصل سوال این بود، حالا که «مایکل کریک» که از سرمربی موقت به سرمربی دائم سرخ‌پوشان منچستر تبدیل شده، بازیکنان چگونه واکنش نشان خواهند داد؟ آیا آنها توانایی لازم برای هماهنگی و رقابت در لیگ برتر و لیگ قهرمانان را در حالی که فقط در نیم فصل قبلی با «کریک» کار کرده‌اند، دارند؟
نیوکاسل غیرقابل پیش‌بینی
این فقط آبی آسمانی‌های منچستر نیستند که در فصل جدید، شرایط غیرقابل پیش‌بینی دارند؛ وضعیت نیوکاسل هم همینطور است. «ادی هاو» در پیش‌فصل از این تیم جدا شد و «ماتیاس یایسله»، مربی ۳۸ ساله که سابقه حضور در لیگ اتریش و عربستان سعودی را در کارنامه دارد، جایگزین او شده است.
«ماتیاس یایسله» در شرایطی روی نیمکت نیوکاسل نشسته که دو هافبک برتر نیوکاسل یونایتد یعنی «ساندرو تونالی» و «برونو گیمارش»، به تاتنهام و آرسنال رفته‌اند. «آنتونی گوردون» هم در آغاز تابستان، نیوکاسل را به مقصد بارسلونا ترک کرد.
نیوکاسل با ۶ خرید جدید، فصل جاری را آغاز کرد که ۴ نفر از آنها ۲۰ سال یا کمتر دارند.
۹ باشگاه با سرمربی جدید
۹ باشگاه سرمربی جدید دارند، البته «مایکل کریک» هم از میانه فصل گذشته به عنوان سرمربی به منچستر یونایتد پیوست. «روبرتو دی زربی» هم فقط ۷ بازی در تاتنهام مربیگری کرده، بنابراین آنها هم جدید محسوب می‌شوند.
آیا لیورپول «آندونی ایرائولا» می‌تواند هم در لیگ برتر و هم در لیگ قهرمانان مدعی باشد؟
«آندونی ایرائولا» فصل گذشته هیجان‌انگیزترین فوتبال را در این لیگ ارائه داد، اما آیا سبک فوتبال او از سختی‌های رقابت‌های اروپایی جان سالم به در خواهد برد؟
آیا استون ویلا فرو پاشیده است؟!
آیا استون ویلا تیمی فرو پاشیده است که توسط منچستر یونایتد، چلسی و آرسنال برای فروش «یوری تیلمانس»، «مورگان راجرز» و «ازری کنسا» تحت فشار قرار داشت یا تیمی در حال گذار هیجان‌انگیز و آماده برای بازسازی تحت هدایت «اونای امری» است؟
آیا دوران ثبات فولام به پایان رسیده است؟
فولام ۵ سال ثبات و رشد تحت هدایت «مارکو سیلوا» را با آوردن «آلوارو آربلوا» عوض کرده که پس از ۵ ماه حضور موقتش در رئال مادرید، در پایان فصل هیچ جامی بدست نیاورد.
هرج و مرج در ناتینگهام فارست؛ ۵ سرمربی در یک سال!
ناتینگهام فارست، «الیور گلاسنر» را استخدام کرده، مربی‌ای که در کریستال پالاس، جام حذفی و لیگ کنفرانس و همچنین لیگ اروپا را در آینتراخت فرانکفورت برده است. اما او به عنوان پنجمین مربی این باشگاه در ۱۲ ماه تحت مالکیت «اوانجلوس ماریناکیس»، مالک سخت‌گیر باشگاه، چگونه عمل خواهد کرد؟
مدل برایتون: پرورش استعدادها برای کسب سود
مدل برایتون، پرورش استعدادهای خوب برای کسب سودهای کلان است. اما آیا آنها پس از فروش «یان پل فن هکه»، «دنی ولبک» و احتمالاً «کارلوس بالبا» و «یانکوبا مینته»، همچنان سیاست فروش استعدادهای‌شان را ادامه خواهند داد؟
تازه صعودکرده‌ها شانسی برای موفقیت دارند؟
تیم‌های صعود کرده هال سیتی و ایپسویچ تاون هر کدام دست‌کم ۱۱ بازیکن جذب کرده‌اند و فرانک لمپارد با کاونتری سیتی به لیگ برتر بازگشته است. اما آیا هیچ یک از آنها می‌توانند موفقیت ساندرلند و لیدز یونایتد را در فصل گذشته تکرار کنند؟
عملکرد هوشمندانه اورتون «دیوید مویس»
به نظر می‌رسد اورتون زیر نظر «دیوید مویس» هوشمندانه خود را تقویت کرد. این باشگاه؛ «هایدن هکنی»، بازیکن سال چمپیونشیپ در فصل گذشته، و همچنین «برنان جانسون» و «کریستین نورگارد»، استعدادهای اثبات شده لیگ برتر را به خدمت گرفت.
اما آیا اورتون پس از نتایج ناامیدکننده در پایان فصل گذشته، قادر به بازسازی تیم خود خواهد بود. مشکل اورتون در فصل گذشته، بی‌ثباتی بود. باید دید آیا کشتی اورتون در این فصل، به ساحل آرامش می‌رسد؟
سنت‌شکنی تاتنهام با ولخرجی و جاه‌طلبی
تاتنهام که مدت‌ها در هزینه‌ها و جاه‌طلبی‌های خود محدودیت داشت، ناگهان مانند یک دستگاه خودپرداز، پول خرج کرد و تا اواسط تابستان ۲۳۷ میلیون پوند هزینه کرد.
آنها ۸۵ میلیون پوند دیگر هم برای خرید «ساوینیو» از منچسترسیتی هزینه کردند. «عمر مرموش» نیز همراه «ساوینیو» راهی تاتنهام شد البته به صورت قرضی.
اولویت چلسی، جذب بازیکنان آماده لیگ
اولویت «ژابی آلونسو» روی نیمکت آبی‌های لندن، جذب بازیکنان آماده لیگ برتر مانند «مورگان راجرز» و «مکسنس لاکروا» بود. آبی‌های لندن در عین حال به دنبال اضافه کردن بازیکنانی بودند که امیدوارند به استاندارد چلسی برسند همچون «جردن هندرسون» و «دنی ولبک».
افزایش علاقه باشگاه‌های انگلیس به جذب بازیکنان شاغل در لیگ برتر
مشهورترین باشگاه‌های لیگ برتر در تابستان امسال، به طور فزاینده‌ای بازار داخلی را برای استعدادهای قابل اعتماد و اثبات شده دنبال کردند؛ به جای اینکه روی گزینه‌‌های ارزان‌تر یا گمنام‌تر از سراسر قاره یا فراتر از آن شرط‌بندی کنند.
تا پایان پنجره نقل و انتقالات، باشگاه‌های لیگ برتر تقریباً در مجموع ۱ میلیارد پوند برای بازیکنانی از لیگ برتر انگلیس هزینه کردند. منچستر یونایتد نزدیک به ۱۵۰ میلیون پوند برای سه هافبک از استون ویلا، چلسی و برایتون هزینه کرد.
آرسنال بیش از ۱۲۰ میلیون پوند برای جذب بازیکنانی از نیوکاسل و استون ویلا هزینه کرد. چلسی هم بیش از ۱۷۰ میلیون پوند برای بازیکنانی از استون ویلا، برایتون و کریستال پالاس هزینه کرده است.
منچسترسیتی نیز ۱۱۶ میلیون پوند برای اندرسون از ناتینگهام فارست هزینه کرد. همچنین تاتنهام هم ۶ بازیکن را به خدمت گرفته که همگی فصل گذشته در لیگ برتر بازی می‌کردند.
دو نفر از بزرگ‌ترین خریدهای تابستانی لیدز یونایتد، «جیمز ترافورد» با ۴۰ میلیون پوند از منچسترسیتی و «هری ویلسون» با انتقال آزاد از فولام، از بازیکنان داخلی هستند.
این شرایط، نشان‌دهنده افزایش اعتماد باشگاه‌ها به بازیکنان درون لیگ برتر است. این وضعیت همچنین نشان می‌دهد که سرمربی‌ها به خوبی از رقابت شدید و فرصت محدود نقل و انتقالات آگاه هستند و نمی‌خواهند روی بازیکنانی که تجربه بازی در لیگ برتر انگلیس را ندارند، ریسک کنند.
چندین باشگاه در سال‌های اخیر از سرمایه‌گذاری‌های بیش از حد در بازارهای خارجی آسیب دیده‌اند. مهم‌ترین آنها تاتنهام با خریدهایش از ایتالیا و اشتباهات منچستر یونایتد تحت هدایت «اریک تن هاگ» با خریدهایش از لیگ هلند بود.
بورنموث و لیورپول تنها باشگاه‌هایی هستند که بازیکنی را که فصل گذشته در لیگ برتر بازی کرده باشد، به خدمت نگرفتند.
پیامدهای تمرکز بر جذب بازیکنان لیگ برتری: عدم کشف استعدادهای جدید
یکی از پیامدهای این همه جذب بازیکن داخلی، عدم کشف استعدادهای جدید است. اگرچه کنجکاوی و هیجان زیادی در مورد «یوهان مانزامبی» ستاره نوظهور جام جهانی در تیم ملی سوئیس که استون ویلا جذب کرده، وجود دارد.
«طارق محرموویچ» مدافع بوسنیایی هم با قراردادی ۳۴ میلیون پوندی که به لیدز آمده، و «مامادو سانگاره» نیز خرید رکوردشکن باشگاه برنتفورد از لنس است که با قراردادی ۳۸.۵ میلیون پوندی، به لیگ برتر آمده است.
آیا با رفتن اسطوره‌ها، جذابیت لیگ برتر کاهش پیدا کرده است؟
«محمد صلاح» لیورپول را ترک کرده و «رودری» به بارسلونا رفته است. در سال‌های اخیر لیگ برتر؛ «هری کین»، «مایکل اولیس»، «ترنت الکساندر-آرنولد»، «جولیان آلوارز» و «لوئیس دیاز» را از دست داده که جدایی آنها باعث کاهش نام‌های مطرح شده است.
لیگ برتر تنها «کول پالمر» و «جیانلوئیجی دوناروما» را از ۱۰ بازیکن برتر برای حضور در فهرست توپ طلا در سال ۲۰۲۵ دارد. اما لیگ برتر هنوز هم قوی‌ترین تمام‌کننده روی کره زمین یعنی «ارلینگ هالند» در منچسترسیتی، هافبک تراز اولی همچون «برونو فرناندز» در منچستر یونایتد را دارد.
آرسنال هم بهترین خط دفاعی فوتبال جهان را دارد. باشگاه‌ها همچنین امیدوارند که رشد قابل توجهی در بازیکنانی مانند «بوکایو ساکا»، «مارتین اودگارد»، «ماتئوس کونیا»، «کول پالمر»، «الکساندر ایساک» و «فلوریان ویرتز» مشاهده کنند.
«آلوارز» امکان داشت که به لیگ برتر بازگردد، اگر آرسنال می‌توانست او را از اتلتیکو مادرید جذب کند اما نتوانست. آرسنال سخت‌ترین تلاش را برای اضافه کردن یک فوق‌ستاره به لیگ برتر انجام داده، چرا که تابستان امسال تلاش کرد «وینیسیوس جونیور» را از رئال مادرید جذب کند، ولی موفق نشد.
باید گفت که بهترین بازیکنان در طول این سال‌ها، پس از ورود به باشگاه‌های انگلیسی، پیشرفت کرده‌اند و رئال مادرید، بارسلونا و بایرن مونیخ معمولاً به عنوان باشگاه‌های مقصد نهایی آنها بوده‌اند.
چه چیزی فصل جدید لیگ برتر را متفاوت می‌کند؟
با این حال، چیزی که این فصل لیگ برتر را متفاوت می‌کند، مربی‌های تیم‌های پیشرو آن است. تنها ۱۰ سال پیش، لیگ برتر فصلی را با «پپ گواردیولا»، «خوزه مورینیو»، «یورگن کلوپ»، «مائوریسیو پوچتینو»، «آنتونیو کونته» و «آرسن ونگر» در باشگاه‌هایی که به «۶ باشگاه بزرگ» مشهور بودند، آغاز کرد.
همه آنها به جز «پوچتینو»، عناوین قهرمانی لیگ برتر را به نام خود داشتند. لیگ برتر به خانه کهکشانی بهترین مربیان جهان تبدیل شده بود، افرادی که لیگ برتر و حتی کنفرانس‌های مطبوعاتی قبل از بازی‌ها را جذاب می‌کردند.
با این حال، این فصل با مجموعه‌ای از مربی‌هایی آغاز می‌شود که اگرچه پتانسیل بالایی دارند، اما افتخارهای سطح بالا ندارند و هنوز اسطوره نشده‌اند. همان ۶ تیم بزرگ انگلیس، اکنون توسط مردانی بین ۴۴ تا ۴۷ سال هدایت می‌شوند و تنها «آرتتا» به عنوان مربی، عنوان قهرمانی لیگ برتر را در کارنامه خود دارد.
البته اینطور نیست که لیگ برتر مربیان نخبه را جذب نمی‌کند. پس از گذشت تقریباً ۷ سال روی نیمکت آرسنال، «آرتتا» باید نه تنها از عنوان قهرمانی خود در لیگ برتر دفاع کند، بلکه به یک دوره حضور بلندمدت روی نیمکت توپچی‌های لندن فکر کند.
به غیر از سرمربی آرسنال، تنها سابقه حضور «امری» در استون ویلا و «دنیل فارکه» در لیدز از ۳ سال گذشته است. با وجود این نسل جوان مربیان، این سوال پیش می آید که چه کسانی به عنوان شخصیت‌های اصلی جدید لیگ برتر ظاهر می‌شوند.
کدام مربی‌ها؛ حاشیه‌ها، خنده‌ها و رقابت‌هایی را ارائه می دهند که هر فصل را جذاب‌تر می‌کند؟ چه کسی شاید به عنوان محرک لیگ برتر ظاهر شود و چه کسی احتمالا در کنفرانس های مطبوعاتی حاشیه ایجاد کند؟
آیا یک مربی از سایه‌ها پا می گذارد و توجه‌ها را به خود جلب می‌کند؟ با وجود رفتن اسطوره‌ها، هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که لیگ برتر محبوبیت و رونق اقتصادی خود را از دست داده باشد.
