سوکیبال | اسپانیا با نمایشی کاملاً مسلط مقابل آرژانتین، برای دومین بار در تاریخ خود قهرمان جام جهانی شد. لاروخا در فینال جام جهانی ۲۰۲۶، با وجود سیوهای نجات‌بخش امیلیانو مارتینز، در وقت‌های اضافه به گل رسید و با پیروزی یک بر صفر، جام قهرمانی را بالای سر برد.

فینال جام جهانی، برخلاف انتظار بسیاری از هواداران، به نبردی نزدیک و پرهیجان تبدیل نشد. اسپانیا از همان دقایق ابتدایی مالکیت توپ و جریان مسابقه را در اختیار گرفت و اجازه نداد آرژانتین با ستاره‌های خود در خط حمله، یعنی لیونل مسی و خولیان آلوارز، تهدید خاصی روی دروازه اونای سیمون ایجاد کند.

مسی که پیش از این مسابقه یکی از بهترین جام‌های جهانی دوران حرفه‌ای خود را پشت سر گذاشته بود و با ۸ گل و ۴ پاس گل، آرژانتین را به فینال رسانده بود، در آخرین حضور احتمالی‌اش در این رقابت‌ها نتوانست تفاوت ایجاد کند. فشار مداوم اسپانیا و ناتوانی آرژانتین در حفظ توپ، کاپیتان آلبی‌سلسته را در بیشتر دقایق مسابقه از جریان بازی خارج کرد.

آمار نیز برتری اسپانیا را به‌خوبی نشان می‌دهد؛ لاروخا ۶۵ درصد مالکیت توپ داشت و ۲۰ شوت زد که ۱۲ ضربه آن در چارچوب بود، در حالی که آرژانتین تنها دو شوت در کل مسابقه ثبت کرد که نخستین شوتش در دقیقه ۱۱۷ بازی به ثبت رسید.

در سمت مقابل، امیلیانو مارتینز یکی از معدود دلایل زنده ماندن آرژانتین در مسابقه بود. دروازه‌بان آرژانتینی با ۱۱ مهار، رکورد بیشترین سیو در تاریخ فینال‌های جام جهانی را ثبت کرد و بارها بازیکنان اسپانیا را در گلزنی ناکام گذاشت، اما در نهایت نتوانست مقابل فشار بی‌وقفه حریف مقاومت کند.

در پایان وقت‌های قانونی، انزو فرناندز با دریافت کارت زرد دوم، پس از خطای شدید روی پائو کوبارسی، از زمین اخراج شد تا آرژانتین وقت‌های اضافه را ۱۰ نفره آغاز کند. با این حال، حتی پیش از این اتفاق نیز برتری اسپانیا کاملاً محسوس بود.

سرانجام در دقیقه ۱۰۶، یکی از تعویض‌های لوئیس دلافوئنته نتیجه را تغییر داد. فران تورس که از روی نیمکت وارد زمین شده بود، پاس نیکو ویلیامز را دریافت کرد و با ضربه‌ای دقیق، دروازه مارتینز را باز کرد تا نام خود را در کنار قهرمانان تاریخی اسپانیا ثبت کند.

اسپانیا با این قهرمانی، بار دیگر نشان داد نسل جدید لاروخا با فوتبال مالکانه، کنترل بازی و ساختار تیمی قدرتمند، توانایی فتح بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان را دارد. از سوی دیگر، برای مسی این مسابقه احتمالاً پایان یک دوره تاریخی بود؛ بازیکنی که سرانجام در سال ۲۰۲۲ به جام جهانی رسید، اما نتوانست در آخرین فینال خود دومین قهرمانی‌اش را تجربه کند.