سوکیبال- لیورپول «رونالد آرائوخو» را بهطور قرضی از بارسلونا برای فصل پیشرو به خدمت گرفته است. این در حالی است که لیورپول میتوانست «آرائوخو» را با مبلغ ۵۵ میلیون یورو (۴۷ میلیون پوند؛ ۶۳.۷ میلیون دلار) که بهعنوان گزینهای در قرارداد قرضی یکفصله گنجانده شده بود، خریداری کند، اما این کار را نکرد.
این انتقال قرضی برای هواداران خوشایند نیست، زیرا لیورپول بهندرت این نوع انتقالها را انجام میدهد و مهمتر از آن، اینکه انتقالهای قرضی به آنفیلد بهندرت موفق میشوند.
به نامهای سالهای گذشته نگاه کنید:
• الی سیسوکو
• خاویر مانکییو
• آرتور ملو
از جمله بازیکنانی هستند که وقتی از باشگاههای دیگر قرض گرفته شدند، نتوانستند تأثیرگذار باشند؛ تعداد بیشتری از این بازیکنان ناموفق قرضی در لیورپول وجود دارند و مشخص است که نگرانی هواداران از کجا ناشی میشود.
البته در مورد انتقال قرضی «رونالد آرائوخو»، شاید بارسلونا اجازه نمیداد بازیکنان ۲۷ سالهای که در فصل قبل کاپیتان آنها بودند و در مجموع ۱۴۳ بازی در تیم اصلی برای باشگاه انجام دادهاند، بهراحتی یا با چنین مبلغی، باشگاه را ترک کند.
اما اگر این فصل خوب پیش برود، لیورپول این فرصت را خواهد داشت که تابستان آینده، «آرائوخو» را با یک سال تجربه مفید در لیگ برتر، با مبلغ مناسبی خریداری کند.
اما اگر این انتقال قرضی جواب ندهد، آنها میتوانند «آرائوخو» را به کاتالونیا برگردانند و با جوانان آیندهدار دفاعی خود مانند:
• ژرمی ژاکه
• جووانی لئونی
• ایفیانی ندوکوه
• مور تالا ندیای
در فصل ۲۰۲۷-۲۰۲۸ ادامه دهند و سپس در صورت تمایل به جذب مجدد، گزینه دیگری را در نظر بگیرند. این شرایط، خیلی منطقی خواهد بود.
اگر «آرائوخو» ناامیدکننده از آب درآید، مستقیماً وارد لیست سایر انتقالهای قرضی لیورپول میشود که نتوانستهاند تأثیرگذار باشند.
آخرین مورد از این انتقالها، «آرتور ملو» بود، هافبکی که پس از پیوستن از یوونتوس در سپتامبر ۲۰۲۲، زمانی که لیورپول از بحران خط میانی رنج میبرد، تنها ۱۳ دقیقه در ترکیب اصلی بازی کرد.
قبل از این بازیکن برزیلی، مدافع «اوزان کاباک» (شالکه) و قبل از آن، مدافع میانی دیگری به نام «استیون کالکر» (کوئینز پارک رنجرز) بهصورت قرضی به لیورپول پیوسته بودند، اما عملکرد درخشانی نداشتند.
حالا میتوانید ببینید که چرا نگرانیهایی در مورد انتقال قرضی «آرائوخو» وجود داشت. اینکه لیورپول در ۱۰ سال گذشته تنها ۳ خرید قرضی انجام داده نیز نادر بودن چنین نقلوانتقالاتی را برجسته میکند.
منچستر سیتی نیز از استراتژی مشابهی پیروی میکند. آنها از زمانی که دروازهبان «اسکات کارسون» را در تابستان ۲۰۱۹ از دربی کانتی بهعنوان دروازهبان سومشان به خدمت گرفتند، بازیکنی را قرض نگرفتهاند.
با این حال، چهار تیم بعدی که بیشترین امتیاز را در لیگ برتر در یک دهه اخیر کسب کردهاند، موضع بسیار متفاوتی اتخاذ کردهاند. آرسنال، فصل گذشته «پیرو هینکاپیه» را بهصورت قرضی و فصل قبل «رحیم استرلینگ» و «نتو» را بهصورت قرضی به خدمت گرفت.
«دیوید رایا»، «مارتین اودگارد»، «دنی سبایوس»، «متیو رایان»، «سدریک سوارس»، «پابلو ماری» و «دنیس سوارز» نیز بر همین اساس در سالهای بین ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳ به آنها پیوستند.
منچستر یونایتد در انتقالهای قرضی، به اندازه آرسنال فعال نبوده، اما بهاستثنای دروازهبانان، در ۱۰ سال اخیر سفیان آمرابات، سرجیو رگیلون، مارسل سابیتزر، ووت وگورست و اودیون ایگالو را بهصورت قرضی جذب کرده که البته درخشش چشمگیری نداشتهاند.
در همین حال، چلسی و تاتنهام هاتسپر در سطح کاملاً متفاوتی قرار دارند. در چهار سال گذشته، چلسی بازیکنان قرضی بیشتری نسبت به لیورپول در یک دهه اخیر جذب کرده است.
تاتنهام فصل گذشته به اندازه ۱۰ سال لیورپول، بازیکن قرضی گرفت.
چرا لیورپول بهندرت به خریدهای قرضی روی میآورد؟
مدیران باشگاه میگویند به دنبال ساختن تیم در بلندمدت هستند و به همین دلیل، خریدهای قرضی در اولویتهای قرمزهای بند لیورپول در فصلهای نقلوانتقالات قرار ندارد.
