سوکیبال | سالها لیگ ترکیه در فوتبال اروپا بیشتر بهعنوان مقصد بازیکنانی شناخته میشد که از دوران اوج خود فاصله گرفته بودند؛ ستارههایی که پس از سالها حضور در لیگهای بزرگ، برای تجربهای متفاوت یا یک قرارداد مناسب راهی سوپرلیگ میشدند. اما طی یکی دو سال اخیر این تصویر تا حد زیادی تغییر کرده است.
کافی است نگاهی به اسامی بازیکنانی بیندازیم که طی یکی دو سال اخیر راهی ترکیه شدهاند؛ از ویکتور اوسیمن، لروی سانه و ایلکای گوندوغان گرفته تا ادرسون، مارکو آسنسیو، میلان اشکرینیار، آندره اونانا و تامی آبراهام. تابستان امسال نیز این موج با انتقال محمد صلاح، روملو لوکاکو، دوشان ولاهوویچ و لئاندرو تروسار ادامه پیدا کرده؛ مجموعهای از نامهای بزرگ که نشان میدهد موج حضور ستارهها در فوتبال ترکیه جدیتر از همیشه شده است.
اما چه اتفاقی افتاده که لیگ ترکیه حالا بیشتر از گذشته برای ستارههای فوتبال اروپا جذاب شده است؟
پول؛ برگ برنده ترکها
اولین و واضحترین پاسخ، قدرت مالی باشگاههای بزرگ ترکیه است.
گالاتاسرای برای دائمی کردن انتقال ویکتور اوسیمن ۷۵ میلیون یورو به ناپولی پرداخت کرد و رکورد گرانترین انتقال تاریخ فوتبال ترکیه را شکست. انتقال بازیکنی در سطح اوسیمن، آن هم در شرایطی که هنوز در سالهای اصلی دوران حرفهای خود قرار داشت، شاید مهمترین نشانه تغییر جایگاه سوپرلیگ در بازار نقلوانتقالات باشد.
اما گالاتاسرای تنها باشگاهی نیست که حاضر به انجام چنین سرمایهگذاریهایی شده است. فنرباغچه طی مدت کوتاهی بازیکنانی مانند ادرسون، آسنسیو، اشکرینیار، تالیسکا و حالا لوکاکو را جذب کرده و بشیکتاش نیز با آوردن نامهایی مانند آبراهام، کوکچو، تروسار و ولاهوویچ تلاش کرده از رقبای خود عقب نماند.
قراردادهای مالی قابل توجه در کنار شرایط مالیاتی ترکیه نیز باعث شده پیشنهاد باشگاههای این کشور برای بسیاری از بازیکنان از نظر درآمد خالص جذاب باشد.
جنگ ستارهها در استانبول
بخش دیگری از این تغییر را باید در رقابت شدید باشگاههای بزرگ این کشور جستوجو کرد.
موفقیتهای گالاتاسرای و سرمایهگذاری این باشگاه برای ساخت تیمی قدرتمند، فشار روی رقبای سنتی را افزایش داده است. وقتی گالاتاسرای بازیکنی مانند اوسیمن را حفظ میکند و ستارههایی مانند سانه و گوندوغان را به استانبول میآورد، فنرباغچه نیز با ادرسون، آسنسیو و لوکاکو پاسخ میدهد و بشیکتاش برای بازگشت به کورس قهرمانی سراغ بازیکنانی مانند تروسار و ولاهوویچ میرود.
حالا حتی این رقابت محدود به سه غول استانبول هم نیست. ترابزوناسپور ابتدا آندره اونانا را جذب کرد و در تابستان امسال با انتقال محمد صلاح، یکی از بزرگترین خریدهای تاریخ فوتبال ترکیه را انجام داد و در ادامه داروین نونیز هم به خدمت گرفتند.
هر خرید بزرگ، رقیب را برای یک انتقال بزرگتر تحریک میکند و همین رقابت، بازار نقلوانتقالات ترکیه را داغتر از همیشه کرده است.
پول بیشتر، بدون خداحافظی با اروپا
ترکیه در مقایسه با برخی مقاصد ثروتمند خارج از اروپا یک مزیت مهم دارد؛ بازیکن همچنان در ساختار فوتبال اروپا باقی میماند.
باشگاههای ترکیه در لیگ قهرمانان، لیگ اروپا و لیگ کنفرانس حضور دارند و بازیکنان میتوانند در کنار دریافت قراردادهای مالی قابل توجه، همچنان در رقابتهای یوفا بازی کنند.
برای بازیکنی که پیشنهادهایی از لیگهای خارج از اروپا دارد اما هنوز نمیخواهد کاملاً از بالاترین سطح فوتبال رقابتی فاصله بگیرد، ترکیه میتواند یک گزینه خوب و جذاب باشد؛ درآمد بالا بدون اینکه الزاماً ارتباطش با فوتبال اروپا قطع شود.
هوادارانی که برای ستارهها میمیرند
فرهنگ فوتبالی ترکیه نیز بخش دیگری از ماجراست. گالاتاسرای، فنرباغچه، بشیکتاش و ترابزوناسپور از بزرگترین و پرشورترین پایگاههای هواداری منطقه برخوردارند و ورود یک بازیکن مطرح به این باشگاهها میتواند به اتفاقی بسیار فراتر از یک انتقال معمولی تبدیل شود.
استقبال از ستارههای جدید بارها این موضوع را نشان داده است؛ هزاران هوادار برای استقبال از خریدهای بزرگ به فرودگاه میروند، مراسم معارفه بازیکنان به رویدادی بزرگ تبدیل میشود و شبکههای اجتماعی باشگاهها در روزهای انتقال یک ستاره تحت تأثیر حضور او قرار میگیرند.
برای بازیکنی که در یکی از غولهای پنج لیگ بزرگ شاید تنها یکی از چندین ستاره تیم باشد، ترکیه تجربه متفاوتی ارائه میدهد. او میتواند چهره اصلی باشگاه، مرکز یک پروژه فوتبالی و محبوب هزاران هواداری باشد که فوتبال بخش بزرگی از زندگی روزمره آنهاست.
یک مقصد جذاب برای زندگی
تمام جذابیت ترکیه به فوتبال و پول محدود نمیشود. بیشتر ستارههایی که راهی گالاتاسرای، فنرباغچه یا بشیکتاش میشوند، زندگی در استانبول را تجربه میکنند؛ شهری بزرگ و بینالمللی که امکانات، سبک زندگی و موقعیت جغرافیایی آن میتواند برای بازیکنان خارجی و خانوادههایشان جذاب باشد.
موقعیت استانبول میان اروپا و آسیا، پروازهای مستقیم به بسیاری از شهرهای مهم جهان و امکانات زندگی در یکی از بزرگترین شهرهای منطقه باعث میشود بازیکنان برای دریافت یک قرارداد سنگین مجبور نباشند الزاماً سبک زندگی خود را بهطور کامل تغییر دهند.
عاملی که شاید در زمین فوتبال دیده نشود، اما هنگام انتخاب مقصد بعدی یک بازیکن و خانوادهاش میتواند اهمیت زیادی داشته باشد.
دیگر خبری از قبرستان ستارهها نیست!
شاید مهمترین تغییر فوتبال ترکیه را بتوان همینجا دید. سوپرلیگ همچنان مقصد ستارههایی است که بخش بزرگی از دوران حرفهای خود را پشت سر گذاشتهاند، اما دیگر نمیتوان تمام انتقالهای بزرگ این لیگ را با برچسب «آخرین قرارداد دوران حرفهای» توضیح داد.
وقتی بازیکنی مانند اوسیمن در سالهای اوج دوران حرفهای خود گالاتاسرای را انتخاب میکند، یا باشگاههای ترکیه قادرند بازیکنانی مانند سانه، گوندوغان، ادرسون، آسنسیو، لوکاکو، ولاهوویچ، تروسار، اونانا و صلاح را در فاصلهای کوتاه وارد لیگ خود کنند، مشخص است که جایگاه سوپرلیگ در بازار فوتبال تغییر کرده است.
ترکیه هنوز از نظر کیفیت کلی با لیگهای برتر جهان مثل پرمیرلیگ، لالیگا، سریآ، بوندسلیگا و تا حدی لیگ فرانسه فاصله دارد، اما ترکیب دستمزدهای بالا، امکان حضور در مسابقات اروپایی، رقابت شدید باشگاهها، هواداران پرشور و جذابیت زندگی در استانبول باعث شده انتخاب سوپرلیگ برای ستارههای فوتبال منطقیتر از گذشته به نظر برسد.
لیگی که زمانی بیشتر بهعنوان یکی از آخرین ایستگاههای ستارههای بزرگ شناخته میشد، حالا کمکم در حال تبدیل شدن به یکی از بازیگران جدی بازار نقلوانتقالات اروپاست.
